Ölüm ardıma düşüp yorulma

Ölümü karşısına alıp onunla konuşan; yaşamaya, yaylalara ve yakınlara biraz daha zaman isteyen güçlü koşma.

1. 1

   Ölüm ardıma da düşüp yorulma

   Var git ölüm bir zamanda gene gel

   Akıbet alırsın koymazsın beni

   Var git ölüm bir zamanda gene gel

   Günümüz Türkçesi +

   1Ey ölüm, peşime düşüp kendini yorma; şimdilik git, başka bir zaman gel.

   2Sonunda beni nasıl olsa alacaksın; ama şimdi git ve sonra dön.

   Dörtlük yorumu +

   Karacaoğlan ölümden kaçamayacağını biliyor ama yine de onunla pazarlığa oturuyor: “Nasıl olsa kazanacaksın, bugünlük peşimi bırak.” Bu sakin meydan okuma türküyü hem hüzünlü hem dirençli kılıyor.

2. 2

   Şöyle bir vakitler yiyip içerken

   Yiyip içip yaylalarda gezerken

   Gene mi geldin ben senden kaçarken

   Var git ölüm bir zamanda gene gel

   Günümüz Türkçesi +

   1Daha yiyip içtiğim, yaylalarda dolaştığım bir çağdayım.

   2Ben senden kaçarken yine mi geldin; şimdi git, sonra gel.

   Dörtlük yorumu +

   Ölüm kapıya gelmişken şair sofrayı, yaylayı ve gezmeyi sayıyor. Yaşamak büyük sözlerle değil, henüz vazgeçmek istemediği küçük ve somut sevinçlerle savunuluyor.

3. 3

   Çıkıp bozkurtlarla ulaşamadan

   Yalan dünya sana çıkışamadan

   Eşimle dostumla buluşamadan

   Var git ölüm bir zamanda gene gel

   Günümüz Türkçesi +

   1Bozkurtlarla dağlara çıkamadan, şu yalan dünyayla hesaplaşamadan

   2Eşimle dostumla buluşamadan gelme; şimdi git, sonra dön.

   Dörtlük yorumu +

   Ölümün karşısına tamamlanmamış bir liste çıkarılıyor: gidilecek dağlar, dünya ile görülecek hesap, kavuşulacak dostlar var. İstenen ek süre korkudan değil, yarım kalan hayattan doğuyor.

4. 4

   Karacaoğlan der ki derdim pek beter

   Bahçede bülbüller şakıyıp öter

   Anayı atayı dün aldın yeter

   Var git ölüm bir zamanda gene gel

   Günümüz Türkçesi +

   1Karacaoğlan der ki: Derdim çok ağır; bahçede bülbüller hâlâ ötüyor.

   2Daha dün anamı babamı aldın, bu kadarı yeter; şimdi git, sonra gel.

   Dörtlük yorumu +

   Bahçede bülbüller hâlâ öterken ölüm çoktan anneyle babayı almış. “Dün aldın, yeter” sözü ölümle yapılan en insani pazarlık: Acının biraz olsun ara vermesini istemek.