İncecikten bir kar yağar

Elif adını kar, koku, bakış ve yazı imgeleriyle her dörtlüğe yayan Karacaoğlan’ın en tanınmış türkülerinden.

1. 1

   İncecikten bir kar yağar

   Tozar Elif Elif deye

   Deli gönül abdal olmuş

   Gezer Elif Elif deye

   Günümüz Türkçesi +

   1İnce ince kar yağıp savruluyor; sanki Elif’in adını söylüyor.

   2Gönlüm de kendinden geçmiş bir gezgin gibi her yerde Elif diye dolaşıyor.

   Dörtlük yorumu +

   Kar taneleri düşmüyor da havada “Elif” diye fısıldaşıyor sanki. Âşığın gönlü de bir abdala dönüşüp aynı adı tekrarlaya tekrarlaya yollara düşüyor.

2. 2

   Elif’in uğru nakışlı

   Yavru balaban bakışlı

   Yaylâ çiçeği kokuşlu

   Kokar Elif Elif deye

   Günümüz Türkçesi +

   1Elif’in yürüyüşü süslü, bakışı yavru bir doğan kadar canlıdır.

   2Yayla çiçekleri gibi kokar; kokusu bile Elif’in adını söyler.

   Dörtlük yorumu +

   Elif tek bir benzetmeye sığmıyor: Yürüyüşü nakış, bakışı yavru doğan, kokusu yayla çiçeği. Şair onu tarif ettikçe insanla tabiat arasındaki sınır siliniyor.

3. 3

   Elif kaşlarını çatar

   Gamzesi sineme batar

   Ak elleri kalem tutar

   Yazar Elif Elif deye

   Günümüz Türkçesi +

   1Elif kaşlarını çatınca yan bakışı göğsüme saplanır.

   2Beyaz elleri kalemi tutar ve sanki durmadan kendi adını yazar.

   Dörtlük yorumu +

   Elif’in bakışı göğse saplanan bir ok kadar keskin; eli ise durmadan kendi adını yazan bir kalem tutuyor. Âşık baktığı her yerde hem yarayı hem yarayı açanın imzasını görüyor.

4. 4

   Evlerinin önü çardak

   Elif’in elinde bardak

   Sanki yeşil başlı ördek

   Yüzer Elif Elif deye

   Günümüz Türkçesi +

   1Evlerinin önünde bir çardak, Elif’in elinde bir bardak var.

   2Elif, yeşil başlı bir ördek gibi süzülerek yürür.

   Dörtlük yorumu +

   Çardak ve bardakla başlayan sıradan köy sahnesi, Elif yürüyünce su üstündeki bir görüntüye dönüşüyor. “Yürümek” yerine “yüzmek” denmesi onun zarafetini gözümüzün önüne getiriyor.

5. 5

   Karacaoğlan emelerin

   Gönül sevmez değmelerin

   İliklemiş düğmelerin

   Çözer Elif Elif deye

   Günümüz Türkçesi +

   1Karacaoğlan der ki: Boşuna uğraşmayın; gönül sıradan kişileri sevmez.

   2Elif’in iliklediği düğmeleri bile onun adını söyleyerek çözer.

   Dörtlük yorumu +

   Gönül herkesi sevmiyor; Elif’i seçmiş ve artık en küçük harekette bile onun adını duyuyor. Tekrar edilen “Elif”, dörtlüğün sonunda bir isimden çok kalp atışı gibi işliyor.